Uffelte is een dorp in de provincie Drenthe, gemeente Westerveld, Uffelte heeft ongeveer 1.400 inwoners. Uffelte is een esdorp met veel karakteristieke Saksische boerderijen. Na de Tweede Wereldoorlog is Uffelte uitgebreid met nieuwbouw. Uffelte is een zeer toeristisch dorp, hoewel de meeste voorzieningen in het buurdorp Havelte te vinden zijn.

Bezienswaardigheden van Uffelte

• Historische boerderijen
• Nederlands Hervormde kapel uit 1910
• Ooster en Westerzand
  

De Ligging van Uffelte.
Uffelte ligt vlakbij Havelte. De dichtstbijzijnde grote plaats is Meppel.

De Natuur van Uffelte
De marke van Uffelte kenmerkt zich door essen, maar vooral door gigantische bos-, heide-, veen- en stuifzandgebieden. Het Oosterzand en het Westerzand, ten noorden van het dorp, vormen een landgoed dat uit bos, heide en veen (Uffelterveen) bestaat. Het is gedeeltelijk in particulier eigendom. Het Holtingerveld is een heidegebied van Natuurmonumenten.
Ten oosten van deze gebieden ligt het gebied Havelte Oost, in eigendom van het Ministerie van Defensie. Dit was altijd een militair oefenterrein, maar enkele jaren geleden heeft het leger zich uit het grootste deel teruggetrokken. Het 1700 hectare grote heidegebied wordt begraasd door de Drentse heideschapen van de Holtinger Schaapskudde. De schaapskooi is te vinden in het buurtschap Holtinge, dat onder Uffelte valt.

Het Uffelterzand, ten westen van Uffelte en ten zuiden van Holtinge, is een kleiner bos- en heidegebied in eigendom van de gemeente, waar enkele grafheuvels te vinden zijn. Het Uffelter Binnenveld is een bos- en heidegebied ten zuidwesten van het dorp, eigendom van Het Drentse Landschap. Aan de overzijde van de Drentsche Hoofdvaart, eveneens op het grondgebied van Uffelte, ligt het bos- en weidegebied van Landgoed Rheebruggen, eveneens van Het Drentse Landschap.

Oosterzand en Westerzand
Natuurschoon
Lang geleden, toen Nederland nog een onderdeel was van de uitgestrekte Noord-Europese toendra, leefden er al mensen in Zuidwest-Drenthe. In- en rondom Havelte zijn sporen van deze bewoners gevonden. Er zijn vuurstenen werktuigen gevonden uit het paleolithicum en microliet en uit het mesolithicum. Uit het neolithicum dateren de twee Havelter hunebedden, die 5000 jaar geleden werden gebouwd door het boerenvolk van de Trechterbekercultuur als grafkamers, waarin zij hun doden bijzetten.
In het bosachtig landschap stichtten boeren kleine nederzettingen. Het bos werd gekapt of verbrand en akkers werden aangelegd. Er ontstonden uitgestrekte heidevelden.

Rond 500 na Christus werden de eerste essen aangelegd. Essen zijn akkers op de overgangen van de hogere gronden naar beekdalen. Boeren verbouwden hier granen en hakvruchten. De essen werden bemest met plaggenmest uit de schaapskooien. De daarvoor benodigde heideplaggen werden in het veld gestoken. Als dat te vaak gebeurde ging het zand stuiven. In het Ooster- en Westerzand is dat nog goed te zien. Deze voedselarme gronden hebben weinig vermogen om vocht vast te houden. Het meeste is met naaldhout beplant. Zo werden het Ooster- en Westerzand beplant van 1901 tot 1910, het Uffelter- en het Holtingerzand in de jaren dertig. Op de heide werden ook veenputten gegraven: zo zijn bij Uffelte tussen 1910 en 1920 het Uffelterveen, het Brandeveen en de Meeuwenkolonie door turfwinning ontstaan (de turf werd afgevoerd via het Uffelter Vaartje naar de Drentse Hoofdvaart).

De uitvinding van de kunstmest betekende voor veel heidevelden een overgang naar cultuurgrond. Maar de inzet van natuurbeschermers, evenals de toewijzing van een deel van het gebied tot militair oefenterrein, heeft er toe geleid dat u in dit deel van Drenthe nog uren door de schitterende natuur kunt wandelen.
Op 12 november 1996 heeft de provincie de minister van LNV verzocht het potentiële Nationaal Park Ooster- en Westerzand in studie te nemen. De natuurwaarden van het Ooster- en Westerzand manifesteren zich in de aanwezigheid van een karakteristiek stuwmorenenlandschap (Havelterberg, Bisschopsberg), een zeer kwetsbaar stuifzandlandschap (Ooster- en Westerzand, Holtingerzand) en het voorkomen van geplooide keileemlagen, morenen en pingo's. Verder is er een buitengewoon rijke planten- en dierenwereld. Er zijn veel vennen met specifieke planten- en diersoorten, waaronder vele van de Rode lijst. De vennen kennen een grote verscheidenheid aan plantensoorten, w.o. Klokjesgentiaan, Kleine en Ronde zonnedauw, Kleine veenbes, Lavendelhei, en diersoorten als Heikikker, Wintertaling, Dodaars en Geoorde fuut. Het is een gevarieerd overgangsgebied van het natuur- en cultuurgebied met veel poelen, houtwallen en houtsingels, bosjes, esrandbegroeiingen, zandpaden met belangwekkende bermen e.d. Daardoor is het voor veel zeldzame en beschermde planten- en diersoorten een laatste toevlucht, o.a. voor Adder, Ringslang, Zandhagedis, mogelijk Gladde slang, Kamsalamander en Boomkikker. Een gevolg van de aanwezigheid van veel zeldzame plantensoorten is het voorkomen van insecten die daarvan afhankelijk zijn: Gentiaanblauwtje, Zilveren maan, Kommavlinder en Veenhooibeestje.
 

Mooie andere plaatsen zijn:

NOORDWELLE

LYTSEWIERRUM

HERWIJNEN

GINNUM

RIJSWIJK ZH

VEELERVEEN

SLAGHAREN

WARNS

DAARLE

DEN HOUT NB

• Adverteren
• Disclaimer
• Prijsvraag
• Links
• Bron
• Sitemap