Domburg Toeristen Informatie

Domburg is een stad in de gemeente Veere, in de Nederlandse provincie Zeeland. Domburg is gelegen aan de westkust van het voormalige eiland Walcheren en is de op twee na oudste badplaats van het land. Domburg telt per 1 januari 2008 1487 inwoners.

Geschiedenis van Domburg

Domburg in de Middeleeuwen
Walichrum
In de duinen ten noordoosten van Domburg lag in de vroege Middeleeuwen de handels- en havenplaats Walichrum die in de 8e eeuw een bloeiperiode moet hebben doorgemaakt. Dat wordt afgeleid uit de vele muntvondsten die in de loop der jaren op het strand zijn gedaan. De naam van Domburgmoet zijn samengevallen met de aanduiding van het eiland Walcheren. Van Heeringen (zie bronnen) meent dat de oudste kerk van Walcheren hier heeft gestaan vanuit welke kerk voor 1067 de dochterkerken Oostkapelle en Westkapelle zijn gesticht. Onder invloed van inpoldering en de toegenomen agrarische betekenis van het achterland van de duinstrook is het zwaartepunt van het eiland later verplaatst naar Middelburg.

Met betrekking tot de moederkerk van Oost- en Westkapelle bestaat ook de opvatting (Kesteloo) dat de oude naam Kerkwerve van de grond ten zuidwesten van Domburg wijst op een kerkstichting uit de tijd van Willibrord.

Duinburcht
De oudere bewoning van de omgeving in Domburg ten spijt zou men kunnen stellen dat Domburg is gesticht door de mensen die in het laatste kwart van de 9e eeuw de ringwalburg of 'duinburg' hebben opgeworpen waaraan door verbastering de plaats zijn naam dankt. Dat zulk een burg, evenals in Middelburg en Souburg, bestaan moest hebben werd al langer op grond van historisch-geografische argumenten vermoed. Bij opgravingen in 1991 en de jaren daarna op onder andere het terrein van het Badhotel is deze van plaggen en hout gebouwde burg ook daadwerkelijk gevonden. Met een diameter van 265 meter was het de grootste van de drie Walcherse ringwalburgen. Het centrum van Domburg bevond zich bij het huidige Groentje op het kruispunt.

De ringburgwal wordt in verband gebracht met aanvallen van Vikingen in de 9e eeuw en zou in opdracht van Karolingische koningen als vluchtburg voor de bevolking kunnen zijn gebouwd. Zo is bekend dat in 837 de Vikingen in Walichrum hebben huisgehouden en ene graaf Eggehard hebben vermoord. In 841 is de streek zelfs in leen gegeven aan de Noorman Heriold, maar serieuze archeologische resten van Noormannen zijn niet gevonden. De suggestie van een enkele historicus dat de burg juist als uitvalsbasis door Noormannen kan zijn opgeworpen wordt minder waarschijnlijk gevonden.

De burg die aanvankelijk niet een woonfunctie schijnt te hebben gehad is in de loop van de 10e eeuw aan de binnenzijde opgehoogd en bewoond geraakt volgens het nog steeds bestaande stratenpatroon.

Dumburgh
De oudste vermelding van Dumburgh is op een goederenlijst van de abdij van Echternach omstreeks 1200. Er is in de 13e eeuw vanuit kerkelijk oogpunt nog sprake van twee Domburgen: Dumburgh infra castellum (binnen de versterking) en Dumburgh extra castellum (buiten de versterking) die ook worden aangeduid als Oost- en West Domburg. Het is een onderscheiding die voor het laatst in een oorkonde van 1363 wordt aangetroffen. Beide gemeenschappen hadden een kerk. Die van West-Domburg was een dochterkerk van Westkapelle en gewijd aan Sint Jan. Dit is de nog bestaande inmiddels protestantse kerk. De kerk van Oost-Domburg was een dochterkerk van Oostkapelle en gewijd aan Sint Agatha. Zij stond waarschijnlijk aan de zuidkant van 't Groentje en werd voor 1325 met toestemming van de bisschop van Utrecht afgebroken en mogelijk heropgebouwd op de plaats van de huidige kerk van c.

Stad en ambacht van Domburg
De Hollandse graaf Floris IV en de burggraaf van Zeeland Dirck van Voorne verleenden Domburg en Westkapelle in 1223 stadsrechten. Die vroege verheffing valt niet los te zien van de Loonse oorlog die de Hollandse graven gedwongen had van Zeeland hun thuisbasis te maken. Domburg had echter nimmer zitting in de Staten van Zeeland en werd om die reden een smalstad genoemd. In de positie van Domburg als 'vrije' grafelijke stad kwam verandering toen de graaf in 1453 Domburg met Vlissingen en Westkapelle verpande en later in eeuwigdurende erfleen uitgaf aan de familie Van Borssele die reeds heren van Veere waren. Sindsdien had de stad tot de definitieve afschaffing van de heerlijke rechten in 1848 rekening te houden met opeenvolgende heren van Domburg die op vele manieren invloed hadden op het stadsbestuur. Daarnaast bestond sinds oudsher het ambacht Domburg dat het platteland van Domburg bestreek met grote delen van Domburg en los van de stad Domburg zijn eigen bestuur kende. Als Domburg-buiten werd het onderscheiden van Domburg-binnen.

Badplaats

Eerste zeebaden van Domburg
Al vroeg kwamen stedelingen uit Middelburg 's zomers spelerijdend de kust bezoeken en zich vermaken in de lokale herbergen. Zij bouwden er in de 17e en 18e eeuw zomerverblijven en soms heuse lusthoven. De geschiedenis van Domburg als badplaats begint pas echt in 1834 als twee Middelburgse families besluiten om met badkoetsen een zeebad te nemen. Zij waren Domburgs eerste badgasten en kennelijk geïnspireerd door een bezoek aan Scheveningen, waar vanaf 1818 zeebaden werden aangeboden vanuit het badhuis van Jan Pronk. De goede contacten van de initiatiefnemers van het eerste zeebad met mr J.J. Slicher, die heer van Domburg was, en met Haagse kringen, hebben ertoe geleid dat zij na een fondsenwerving onder de Walcherse elite en met een bijdrage van Koning Willem I in 1837 het eerste Badpaviljoen konden bouwen. De badplaats bleef daarna met vallen en opstaan, zoals met de opening van het Badhotel in 1866, langzaam groeien. De kring van badgasten bleef echter beperkt tot de kleine Zeeuwse stedelijke en adellijke elite, want voor de meeste mensen was zulk een uitstapje niet betaalbaar en Walcheren bovendien moeilijk bereikbaar. Met de verbetering van de verbindingen na 1870 door de aanleg van de spoorlijn Roosendaal-v en de aansluitende dienst van de Stoomvaart Maatschappij Zeeland op Engeland kwam daarin verandering en arriveerden in Domburg in toenemende mate badgasten uit andere delen van Nederland, België, Engeland en Duitsland.

Badplaatsbelangen in Domburg
Belangrijk voor het oogsten van de mogelijkheden die de nieuwe verbindingen boden waren de inspanningen van de actieve gemeentesecretaris H.M. Kesteloo bij de oprichting in 1880 van een Comité tot bevordering van de belangen der badplaats Domburg en vanaf 1883 de wekelijkse uitgifte, gedurende de dertien weken van het zomerseizoen, van het Domburgsch Badnieuws waarin een lijst met aangekomen vreemdelingen werd gepubliceerd. De nieuw aangestelde gemeente- en badarts dr. J.M. Janssen vertaalde in 1883 bovendien vanuit het Duits het boekje De beteekenis en het gebruik der zeebaden, in verband beschouwd met het Noordzeebad Domburg dat oorspronkelijk door een badarts van Norderney was geschreven.

Bouwen in de duinen van Domburg
In de eerst drie jaren van het Domburgs Badnieuws komen vanuit verschillende windstreken de namen voor van drie gefortuneerde Duitsers die zich huizen op het duin zullen verwerven. Familie van Louis Sommerhoff uit het Engelse Twickenheim en Carl Erbschloe uit Brussel brengen al in 1883 een bezoek aan Domburg. Franz Aldenbrück uit het plaatsje Brühl bij Keulen arriveert voor het eerst in 1885. In het najaar van 1886 starten zowel Sommerhoff als Aldenbrück met de bouw van een villa op de duinen. Villa Sommerhoff en Villa Maria komen beide in 1887 gereed. Villa Maria werd gebouwd door de architect J.J. van Nieukerken die het jaar daarop de opdracht ontving voor de bouw van een nieuw Badpaviljoen. Aldenbrück verkocht zijn huis na oplevering aan Erbschloe en liet aan de andere zijde van het Badpaviljoen in 1890 door Van Nieukerken opnieuw een huis bouwen dat de naam Villa Marie ontving. Het is de start geweest voor meer bouwsels in de duinen, de meeste waarvan in de tweede wereldoorlog weer zijn verdwenen.

Bouwwerken

Rijksmonumenten in Domburg:
- Stadhuis (1567)
- Protestantse Kerk (13de eeuw)
- Watertoren (1933)
- Badpaviljoen (1889)
- Kasteel Westhove
- Villa Carmen Sylva (1887)

Andere bouwwerken in Domburg:
- Korenmolen Weltevreden (1817)
- Villa Duinenburg (1885)
- Villa De Wael
- Buitenplaats Duinvliet
- Het Tentoonstellingslokaal

Beeldende Kunst in Domburg
Melktent in Domburg, 1904Domburg staat ook bekend als een plek waar in het begin van de 20e eeuw veel kunstenaars naar toe trokken om daar de inspiratie van het "Zeeuwse Licht" op te zoeken. Jan Toorop was een van de bekendste schilders die, samen met een aantal bevriende kunstenaars, Domburg regelmatig bezocht. Hij bouwde bij de duinen een klein tentoonstellingslokaal ("Het Kotje van Toorop") om verkoopexposities te organiseren. Een andere bekende schilder die in Domburg werkte was Piet Mondriaan, die hier vooral veel schetsen maakte van de zee en het kerkje, waaruit later zijn eerste abstracte werken ontstonden ("Pier en Oceaan"). In het Mondriaanjaar 1994 werd door het Marie Tak van Poortvliet Museum het tentoonstellingslokaal van Toorop heropgericht.

Sport en recreatie in Domburg
Door Domburg loopt de Europese wandelroute E9, ter plaatse ook Deltapad geheten. De E9 loopt langs de kust van Portugal naar de Baltische staten. Ten Westen van Domburg ligt een 9 holes golfbaan van de Domburgsche Golf Club. In Domburg kunnen toeristen zomers genieten van het Ringrijden deze oude folkoristische sport trekt elk jaar weer veel bekijks. De wedstrijden, georganiseerd door de, Domburgse Ringrijders Vereniging worden, geheel volgens traditie op de markt gehouden.

Schrijf hier uw reactie over deze plaats en win een Hotel Arrangement

Naam

Email

Site

Commentaar

Mooie andere plaatsen zijn:

 

• Adverteren
• Disclaimer
• Prijsvraag
• Links
• Bron
• Sitemap

©2012 - Toerisme | Recreatie | Vakantie | Toeristen