Moerkapelle is een dorp in de gemeente Zevenhuizen-Moerkapelle. Tot 1991 was Moerkapelle een zelfstandige gemeente in de provincie Zuid-Holland. In 1845 had Moerkapelle 539 inwoners en in 2003 had het dorp 3930 inwoners.
De naam Moerkapelle is ontstaan door de aanwezigheid van een kerkje of kapel aan het moeras. Het ontstaan van Moerkapelle is verbonden met de geschiedenis van de polder De Wildeveenen. Door de droogmaking van deze polder in de 17e eeuw ontstond er bedrijvigheid (landbouw) en vestigden de mensen zich in Moerkapelle. Maar al voor de droogmaking medio 17e eeuw was er al bewoning. Het gehucht 'Op Moer' is ontstaan omstreeks 1400. Omstreeks 1560 was er al een vermelding van een kapel op gewijde grond. Het kapel heeft na de voltooiing van de dorpskerk in 1667 nog dienst gedaan als school en als boerderij. Het kapel heeft vermoedelijk gestaan op de hoek van de Dorpsstraat en de Moerdijkstraat en brandde in 1905 geheel af.
Monumenten in Moerkapelle
Gezichtsbepalend voor Moerkapelle is de op een verhoogde plaats gebouwde kerk. De bouw van deze Hervormde zaalkerk startte vermoedelijk in 1662 en werd in 1667 voltooid. Boven de ingang in de toren zijn in een gebeeldhouwd reliëf de familiewapens aangebracht van Daniël van Hogendorp en zijn vrouw Ida Maria Hooft. In de toren hangen twee klokken, de een gegoten waarschijnlijk in 1757 door Johannes Specht sr uit Rotterdam en de ander in 1707 door Quirijn de Visser Willemszoon. Bijzonder aan het interieur is de preekstoel en het houten renaissancekoorhek dat afkomstig is uit de Sint-Laurenskerk in Rotterdam. De kerk is voor het laatst gerestaureerd in 1952 - 1955 waar het interieur is aangepast en van 1994 - 1995 waar hoofdzakelijk het exterieur is gerestaureerd.
In het verlengde van de Herenweg staat het tweede monument dat Moerkapelle rijk is: de boerderij Stolpenburgh. Deze omstreeks 1660 gebouwde boerderij is een van de zeldzame stolpboerderijen in Zuid-Holland.
Lees wat anderen zeggen over MOERKAPELLE
knoester
10-09-11 - 08:59
Moerkapelle.
Een modern stadje met oog en respect voor wat ooit was.
Een mengelmoes tussen rust en vertier.