Zwijndrecht Toeristen Informatie

Zwijndrecht is een stad en gemeente in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. Zwijndrecht  ligt in de Zwijndrechtse Waard en grenst aan de gemeenten Barendrecht, Ridderkerk en Hendrik-Ido-Ambacht en aan de rivieren Noord en Oude Maas. Het bekende 'Drierivierenpunt', het drukst bevaren punt in Nederland, ligt bij Zwijndrecht. De rivieren Noord, Oude Maas en Beneden-Merwede komen hier samen. In 2003 werd de toenmalige gemeente Heerjansdam aan de gemeente Zwijndrecht toegevoegd. Daarnaast fungeert Zwijndrecht al jaren als voorstad van Dordrecht; pogingen van Dordrecht om via het Rijk een annexatie van Zwijndrechtgedaan te krijgen zijn echter steeds mislukt. Zwijndrecht telt 44.299 inwoners en heeft een oppervlakte van 22,77 km² (waarvan 2,41 km² water).

Geschiedenis van Zwijndrecht
Het ontstaan van Zwijndrecht is nauw verbonden met de historie van de Zwijndrechtse Waard. De naam 'Suindrecht' voor het gebied van de Zwijndrechtse Waard komt voor het eerst voor in 1006, in een giftbrief waarmee Bisschop Ansfried goederen schenkt aan een klooster nabij Amersfoort. De schenking omvatte onder meer de kerk van Zwijndrecht. Het afstaan van Suindrecht en zijn andere bezittingen door de Graaf van Leuven en Hui was een voorwaarde om bisschop te worden. De gift wordt in een acte uit 1028 bevestigd, hiermee wordt ook bewezen dat het gebied toen al bewoond werd. Zwijndrecht heeft in de 15e eeuw gebloeid als belangrijke locatie voor de zoutwinningindustrie. In de 17e eeuw kreeg Zwijndrecht meer het karakter van een tuindersdorp en in de loop van de 19e eeuw kwamen er ook industriële vestigingen.

Zwin en drecht
De naam Zwijndrecht is een samenvoeging van het West-Frankische woord 'Suin' (Zwin, Zwijn) en het woord 'drecht' dat van het Latijnse trajectum afgeleid is. Zwin komt van 'Swinen' en kan worden vertaald als het weglopen van water als in het afnemen van diepte tijdens eb. Drecht betekent oversteekplaats, overvaart of veer. Zwijndrecht betekent dus letterlijk ‘getijdengeul waar kan worden overgestoken’. Deze uitleg doet vermoeden dat Zwijndrecht vroeger bij laag water aan Dordrecht vastzat, tijdens hoog water waren beide nederzettingen gescheiden. Een situatie die zou dateren van voor de 12e eeuw. Deze situatie zou hebben bestaan tot aan de Sint-Elisabethsvloed in 1421. De gelijknamige Vlaamse gemeente Zwijndrecht heeft dezelfde ligging ten opzichte van Antwerpen.

De benaming Zwijndrecht gold eerst voor de hele Zwijndrechtse Waard, die werd begrensd door de rivieren de Pelster, de Noord, de Oude Maas en het Waaltje, tussen Heerjansdam en Oostendam. Bewoners van dat gebied moeten al in de vroege Middeleeuwen (900 - 1300) hun land (beperkt) hebben bedijkt, als bescherming tegen veelvuldige overstromingen.

Ambachtsheerlijkheden in Zwijndrecht
In 1322 vond een watersnood in Zwijndrecht plaats waarbij velen het leven verloren. Dat was voor graaf Willem III van Holland aanleiding om bedijkingsplannen te ontwikkelen. In een oorkonde van 14 januari 1331 bepaalde hij dat ‘degenen die delen van de Zwijndrechtse Waard bedijkten, ambachtsheer werden van dat deel van de Waard’. Door die oorkonde ontstonden de ambachtsheerlijkheden, genoemd naar hun bedijkers.

In de periode na de bedijkingwerkzaamheden, bouwde Willem van Duivenvoorde zijn kasteel Develstein in Zwijndrecht en werden in de diverse ambachten woongemeenschappen (na 1337) gesticht. Inwoners van Rijsoord bouwden als eerste een kerk, rond 1395 volgden kerken in Heerjansdam, Hendrik-Ido-Ambacht , Kijfhoek en Heer Oudelands Ambacht. Nog later kwam daar de kerk van Schobbelands Ambacht bij. In Kleine Lindt stond geen kerk.

Bestaansbronnen van Zwijndrecht
Door de eeuwen heen creëerden de bewoners van de Zwijndrechtse Waard allerlei bestaansbronnen. Leefden ze in de periode voor de bedijking vooral van de visserij, na de bedijkingwerkzaamheden ontwikkelden de inwoners van Zwijndrecht en omgeving eerst land- en later tuinbouwactiviteiten. Vanaf 1850 boden tuinders hun spullen aan op markten, begin 20e eeuw verkochten ze hun producten op een veiling. Rond dezelfde tijd begon de export van groenten richting Duitsland en Engeland, per trein (vanaf 1872) en boot.

Inwoners van de Zwijndrechtse Waard verdienden daarnaast lange tijd een inkomen met zoutbereiding. In 1590 verleende de Dijkgraaf der Hoogheemraden een eerste vergunning voor het oprichten van een zoutkeet (ook wel zoutziederij genoemd), in de 17e en 18e eeuw telde Zwijndrecht ruim veertig zoutketen. Na zoutvondsten in Boekelo, liep de productie in Zwijndrecht langzaam terug. In 1958 werd de laatste Zwijndrechtse keet gesloopt.

Halverwege de 19e eeuw vestigden de eerste industrieën zich in Zwijndrecht; een vensterglasfirma, glasblazerij, bierbrouwerij en chocoladefabriek. Rond 1900 kwamen grotere productiebedrijven als rijstpellerij Euryza en chemische fabrieken als Hercules, Van de Bergh en Jurgens (het tegenwoordige Unimills) naar Zwijndrecht. In de 20e eeuw industrialiseerde Zwijndrecht gestaag.

Gemeentelijke status van Zwijndrecht
De diverse woongemeenschappen, die onder bestuur stonden van ambachtsheren en erfgenamen, kregen in 1833 de officiële gemeentelijke status. In de tweede helft van de negentiende eeuw verenigden een vijftal dorpen zich tot het Zwijndrecht zoals dat tot eind 2002 bekend was. Zo werd in 1855 Meerdervoort bij Zwijndrecht gevoegd, en werd Groote Lindt - dat zelf in 1857 al Heer Oudelands Ambacht en Kijfhoek had ingelijfd - in 1881 bij Zwijndrechtondergebracht. Sinds 1 januari 2003 behoort ook de kern Heerjansdam tot Zwijndrecht.

Gemeentewapen van Zwijndrecht
Het wapen van Zwijndrecht is volgens deskundigen een oud familiewapen, ooit gevoerd door een familie Van Zwijndrecht. Op 20 februari 1816 is bij besluit van de De Hooge Raad van Adel de gemeente Zwijndrecht in het bezit gesteld van dit wapen. Het bestaat uit een gouden schild, beladen met drie zwarte ‘vuurijzers’ (heugels). Kenmerkend voor het wapen van Zwijndrecht is de eerste heugel met negen tanden, terwijl de tweede en de derde heugel acht tanden hebben. Aanvankelijk werd aangenomen dat de heugels een symbool waren voor de vuurijzers waarmee zoutpannen boven het vuur werden gehangen in de vele zoutziederijen van Zwijndrecht. Dit is echter onwaarschijnlijk, omdat het wapen al in 1453 werd gevoerd, terwijl de zoutindustrie pas ontstond aan het einde van de 16e eeuw. De herkomst van de heugels en van de familie Van Zwijndrecht is onbekend.

Bereikbaarheid

Zwijndrecht per auto
De gemeente Zwijndrecht is per auto het best te bereiken via Rijksweg A16, middels afrit 22 (Zwijndrecht) of afrit 23 (Hendrik-Ido-Ambacht ). Vanuit Dordrecht kan men ook de route via de Zwijndrechtse brug verkiezen boven de route over de snelweg, die door de Drechttunnel leidt.

Zwijndrecht per trein
Vanaf station Zwijndrecht worden door de Nederlandse Spoorwegen stoptreinverbindingen aangeboden in de richting Rotterdam, Den Haag en Leiden en in de richting Dordrecht en Roosendaal. Op doordeweekse dagen tot ongeveer 8 uur 's avonds stoppen in beide richtingen vier treinen per uur, 's avonds en in het weekend zijn dat er twee per uur.

Zwijndrecht per bus
In de gemeente Zwijndrecht verzorgt Arriva het busvervoer. Er worden verschillende busverbindingen aangeboden vanuit Zwijndrecht naar en Dordrecht, Hendrik-Ido-Ambacht , Ridderkerk, Heerjansdam, Barendrecht en Rotterdam. In Zwijndrecht wordt bovendien momenteel gewerkt aan de aanleg van busbanen op enkele plaatsen, waaronder (delen van) de Stationsweg, de Koninginneweg en de Laan van Walburg.

Zwijndrecht per Waterbus
Aan het Veerplein bevindt zich het opstappunt van de Waterbus Drechtsteden, van waar elk kwartier een waterbus naar de Hooikade in Dordrecht vertrekt. Ook is er eens per uur een directe verbinding met de Dordtse Merwekade en met Papendrecht.

Schrijf hier uw reactie over deze plaats en win een Hotel Arrangement

Naam

Email

Site

Commentaar

Mooie andere plaatsen zijn:

 

• Adverteren
• Disclaimer
• Prijsvraag
• Links
• Bron
• Sitemap

©2012 - Toerisme | Recreatie | Vakantie | Toeristen