Groeningen is een dorp in Noord-Brabant dat tot de gemeente Boxmeer behoort. Groeningen ligt tussen Vierlingsbeek en Vortum-Mullem en telt ongeveer 130 woonadressen en ongeveer 400 inwoners. Daarmee is Groeningen het kleinste dorp van deze gemeente.
Geschiedenis van Groeningen
Groeningen is vooral van belang geweest als pleisterplaats van postwagens en ander verkeer dat zich over de handelsweg van Keulen naar 's-Hertogenboschvoortbewoog. Later werd het een pleisterplaats voor verkeer tussen Venlo en Nijmegen. De postwagens in beide richtingen ontmoetten elkaar hier. Ook werd hier bagage omgeladen van de ene in de andere wagen.Ook stond in Groeningen een kasteel, waarvan in 1532 melding wordt gemaakt. Dit was het stamkasteel van de familie Van de Voirt, terwijl het later an de familie Collaert van Lynden behoorde, en aan het einde van de 17e eeuw aan de familie Van Ravenschot van Capelle. Dezen hadden ook de Hertogentoren en het Joncker Collaertz hoff in hun bezit.
Bezienswaardigheden in Groeningen De Anthonius en Nicolaaskapel, aan de Schans, is een monumentale bakstenen kapel in Groeningen waarvan het driezijdig gesloten koorgedeelte uit de vijftiende eeuw stamt. Een zaalvormig schip is aan het koor vastgebouwd. In de 18e eeuw hebben verbouwingen plaatsgevonden. Steunberen en vensterranden zijn ter versiering gewit. Van het vroegere Kasteel De Voirt is tegenwoordig alleen nog maar een deel van de gracht en een schuur te zien. Ook van de vroegere herenhuizen Hertogstoren en Collaershof zijn slechts enkele restanten te vinden.
Natuur en landschap van Groeningen Ten oosten van Groeningen, tussen Groeningen en de Maas, ligt het natuurgebied Maasheggen, voornamelijk bestaande uit kleinschalige weilanden, terwijl ten westen van het dorp de Sint-Jansbeek stroomt. De Groeningse Bergen, deel uitmakend van de Maasheggen, is een bebost rivierduin.
Cultuur van Groeningen Groeningen heeft een schuttersgilde. Dit zogeheten Sint-Anthonius en Sint-Nicolaasgilde is opgericht in 1494.
Volkslied van Groeningen Groeningen heeft een eigen volkslied.
Het Groenings volkslied
War de Groeningse heuvel toppen
schitteren in het zonnelicht...
Zie ik de Maas als zilver blikkerend
spoeden zich in het vergezicht
refrein:
Juich ik blij met hart en mond
Ik heb u lief mijn Groeningse grond.
Waar de kazamatten sidderen
toen de oorlog hier begon
zie ik de schepen zwaar beladen
glijden naar de horizon.
Waar ik de vogels in de bossen
allerhande hoor in het rond
ben ik zo blij dat ik ben geboren
in een dorp op brabants grond.
Waar in vette malse weiden
‘t roodbont vee van welvaart glanst
win ik emmers vol van het witte
vocht, dat Neerlands roem bekranst.
Waar de volle korenaren
buigen door de last van het graan
zie ik de boer blij en tevreden
door de rijke akkers gaan.
Waar de spits van ons kapelke
eeuwen reeds ten hemel streeft
en het sterk geloof der vaadren
trouw en krachtig wordt beleefd
Blijft dan Groeningen saam verenigd
een van hart en een van zin
trouw aan god en koninginne
gaan wij blij de toekomst in.